Οκ, έχω βασανιστεί πολύ στη ζωή μου ! Όχι σωματικά τσού, αλλά έχω "κάψει" δεκάδες φορές τα πολύτιμα και αγαπημένα εγκεφαλικά κύτταρα μου! Και πονάει το άτιμο, πονάει παντού, στη διάθεση, στο χρόνο, στη τσέπη, εκεί και αν πονάει το άτιμο το εγκεφαλικό βαβά! Αλλά μυαλό δεν βάνω, όχιιι εκεί εγώ μαζόχα! Μπάτ, φιλοσόφησα το θεματάκι και είπα να το ρίξω ολίγον στην τρελή ! Υδατανθρακοφόλες εσείς? Αβαβάου παπάπου εγώ ! Χά ! Σιγά μη τα βάψω μπλάκ, όχι αγάπη μου δεν θα με λαλήσετε εσείς εγώ θα σας λαλήσω ! Στην Ετικέτα βιβλία ( -) γουέλ,τοποθετούμε εκείνα που μας έκαναν να σφυρίζουμε αδιάφορα ! Αντίθετα στην Ετικέτα βιβλία (+) τοποθετούμε με στοργή, αυτά που ξεχωρίσαμε, σχολιάζοντας τα, με τον δικό μας αλαμπουρνέζικο τρόπο ! Οπότε μη περιμέντε, σοβαρές κριτικές ή λογικά σχόλια, με τίποτις....... όπως το αντιλαμβάνομαι, έτσι θα το μεταφέρω ! Τώρα όσοι καταλάβατε καλώς, όσοι πάλι δεν .........γουέλ κάμ στη λέσχη, διότι έτσι μας αρέσει !

Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Η ΧΗΜΙΚΟΣ STEPHENIE MEYER

Γιατί ? Γιατί ? Γιατί μαρή Στεφανί ? Και σε περίμενα τόσα χρόνια και σε πήρα με λαχτάρα και προσμονή κι εσύ πως μου το ανταπόδίδεις ? Βάι, βάι βάι, βρε μελαχροινάκι με πότισες φαρμάκι. Σκέτη πικροδάφνη με φίλεψες, μήτε πάγο, μήτε κόκα κόλα, πως να το πιω το ρόφημα ? Δε θέλω να πω άλλα , αλά να ξέρεις άμα ποτέ βρεθούμε τετ α τετ , φυλάξου, θα κρατάω σύριγγα , θα στη καρφώσω στον εγκέφαλο να βγάλω το άχτι μου.

By : Τίτι Βάντα

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

ΚΑΠΟΤΕ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΜΕΤΑΞΙΑ ΚΡΑΛΛΗ

Τι Κάποτε στη Σαλονίκη χρυσή μου? Για δε λες καλύτερα : σκ..ά στα μούτρα σου ανθρωπότητα ? Οκ το είχα ψυχανεμιστεί , δεν υπάρχει σωτηρία για το αλαζονικό, εγωιστικό, ανεγκέφαλο ανθρώπινο γένος, αλλά με τη μνήμη χρυσόψαρου,που διαθέτει ο άνθρωπος, υπέθετα ότι κάτι μας έχει διδάξει η Ιστορία, αμ πως, μη φάμε έχουμε γλάρο. Ρε δε πα να κατοικίσουμε στον Άρη, να σφύζουμε από τεχνολογία, να ζούμε στον αιώνα εξάρσεως του πολιτισμού ( χα...χα..χα..εδώ γελάνε ) ότι και να κάνουμε , τον ποπό μας να χτυπάμε στα πατώματα, μυαλό δε βάνουμε τίποτις, κοιμόμαστε τον ύπνο του δικαίου και δεν τρέχει κάστανο. Αν δεν βρείτε καρμπόν , τα γεγονότα του παρελθόντος με τα γεγονότα του παρόντος , εμένα να μου τρυπήστε τη μύτη. Πίκρα καλά μου, μεγάλη πίκρα πήρα διαβάζοντας το εξαιρετικό, οφείλω να ομολογήσω συγκεκριμένο βιβλίο. Πολύ θα ήθελα να πιστεύω ότι υπάρχει ελπίδα και στην άκρη του τούνελ αχνοαγναντεύω ένα μικρούτσικο φως ( έστω από κερί) , δυστυχώς θα μας φάει το μαύρο σκοτάδι ( εδώ που τα λέμε) δεν θα έχει κι άδικο. Να το πάρετε το βιβλίο, όπως και δήποτε , η Κράλλη δεν χρειάζεται συστάσεις, ξεχάστε το ρομαντικό ύφος , ανακαλύψτε μια νέα δυνατή πένα που περιγράφει συγκλονιστικά ( ψαγμένα) ιστορικά γεγονότα. Αυτά και εις άλλα με υγεία.
By : Τίτι Βάντα

Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2016

ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΕΦΑΝΙ ΜΕΓΙΕΡ!

Καλέ αυτά κι αν είναι νέα ! Νέο βιβλίο λέει απ τη Στέφανι ( όχι του Μονακό) αλήθεια που χάθηκε αυτή η ψυχή ? Έχει κι ένα τίτλο : Δε γεμιστά,  πολύ περίεργο, μάλλον βιβλίο ελληνικών συνταγών θα είναι. Αλλά επειδή το αγγλικό μου είναι για κλάματα, όσοι τα κατέχετε ρίξτε ένα λουκ παρακάτω στο λινκ , μη σας λέω αρλούμπες.
http://readtodeath.blogspot.gr/2016/10/blog-post_5.html

Ηρθαν - έρχονται όπου να ναι !!

Δύο πέρα δώθε ήδη στα ράφια , άλλα δύο στρίβουν στη γωνία !





Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Μάι νείμ ιζ Μαρπλ , Μις Μαρπλ !

Επιτέλους Σεπτεμβρίασε !!Τι λαλάκα κια υγρασία φάγαμε στη μάπα καλά μου ? Αυτό δεν ήταν καλοκαίρι, αχταρμάς  Μπιγκ Βρετανίας με Ντουμπάι  ένα πράμα μας βγήκε. Άντε να μαζευόμαστε σιγά σιγά, να πιάσουν κι  οι δροσιές  να έρθουμε στα ίσα μας. Ευτυχώς που μ έπιασε το αστυνομικό μου δαιμόνιο και πήρα δυό βιβλιαράκια  γνωστών κοντυλοφόρων  εγχώριας παραγωγής και μες στη λαύρα του καλοκαιριού , (δεν έχω παράπονο, μην είμαι αχάριστη ) τα ρίγη κι ανατριχίλες μου ρίχνανε τη θερμοκρασία τουλάχιστον πέντε μη σας πω κι έξι βαθμούς Κελσίου. Γεμίζω που λέτε το κόκκινο  σακβουαγιάζ μου τίγκα με πνευματική τροφή, πετάω και δυο τρεις αλλαξιές ρούχα, μαγιό, παρεό κ.τ.λ. στο άλλο σακβουαγιάζ μου, ( αντηλιακά, λάδι μαλλιών, αφρόλουτρα και ενυδατικές ) στο νεσεσέρ , ντιγκάρω και το πορτ μπαγκάζ με προμήθειες : πατατάκια, φουντούνια, σοκολατάκια, πασατέμπο ( κοτζάμ γαλλικό μανικιούρ ) έκανα, δε θα φάω τα νυχάκια μου απ΄την αγωνία και βουρ για το χωριό ! Φτάνω που λέτε στο πανέμορφο και γραφικό χωριουδάκι μου , ξεφορτώνω το τουτού, αερίζω το σπίτι κι αράζω στον διθέσιο καναπέ, με θέα καταγάλανο ουρανό και φύση να την  πιεις στο ποτήρι. Από που να ξεκινήσω αναρωτιόμουν και για να μη χαλάω τσάμπα φαιά ουσία , το έπαιξα κορώνα γράμματα, βγήκε γράμματα και ξεκινάω την ανάγνωση με το πρώτο αστυνομικού περιεχομένου βιβλίο. Ο πρόλογος σχεδόν ενάμιση κεφάλαιο, με τις κλασσικές ευχαριστίες εννοείτε της συγγραφέως ,προς τους αναγνώστες, τους γονείς, των φίλων, του μανάβη, του μπακάλη, του φούρναρη και πάει λέγοντας, συν ότι επισημαίνει στους αναγνώστες μην τυχών και κάνουν ρουφιανιά το στόρι, μαύρος όφις που τους έφαγε, διότι  μιλάμε για πολύυυυυ πλοκή μέσα και πολύυυυυυυυυ δύσκολο να μαντέψεις τον κίλερ. Τι να λέμε τώρα χρυσούλια μου, θα είχα φτάσει στο τρίτο σακουλάκι με τα κυματιστά πατατάκια ( το μικρό μέγεθος) μη φανταστείτε τίποτα πεντόκιλα συσκευασία , άντε 150 γραμμάρια το πολύ, όταν τσούπππππππππ μου ήρθε πετριά, αμάν αναφωνώ , άπαξ και ο κίλερ είναι φτούνος , πάει θα πηδηχτώ απ το παράθυρο ( δεν το έκανα, διότι το σπίτι δίπατο) δεν το έκοβα να πάω μπαμ και κάτω, οπότε δε ρίσκαρα να σπάσω κάνα οστό να τραβιέμαι κρίμας κι άδικα για το χατήρι της μαντάμ. Τελειώνω την ανάγνωση και ναι ο κίλερ ήταν φτούνος που είχα ψυλλιαστεί σχεδόν απ την αρχή, λέω δεν βαριέσαι τι να κάνω που είμαι τόσο Μαρλπ και δεν μου φτουράει κακούργος, ας ξεκινήσω το δεύτερο να φάω τα τρόχαλα απ την αγωνία και το σασπένς, πρίτςςςςςςςςςςςς καλά μου, χειρότερο απ το πρώτο αν είναι δυνατόν, ( που είναι) αλήθεια σας λέω. Οπότε έμεινα με τη χαρά, τα φουντούνια,τα σοκολατάκια και τον πασατέμπο , διότι μου κόπηκε η όρεξη και γενικά μου κόπηκε η μέση , με τόσα σακβουαγιάζ που είχα κουβαλήσει. Ευτυχώς με αποζημίωσε, ο καθαρός αέρας, η θάλασσα , τα τσίπουρα και η καλή παρέα. Εννοείτε πως θα επανέλθω σύντομα για να σχολιάσω τα υπόλοιπα βιβλία που απόλαυσα δίπλα στο κύμα , αλλά προς το παρόν νύσταξα και λέω να την κάνω με ελαφρά για την αγκαλιά του Μορφέα ( τι παίδαρος) κι αυτός, θα σας τον συστήσω  σύντομα , τον γνώρισα σε μια τριλογία και υπήρξε αμέσως χημεία μεταξύ μας, όχι που θα μου ξέφευγε! Αυτά και εις άλλα με υγεία !

By : Τίτι Βάντα

Τρίτη, 19 Ιουλίου 2016

Εφιάλτες- αποδέσμευση Άρτεμις Βελούδου-Αποκότου

Δυστυχώς όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Το καλό είναι ότι μ΄αρέσει η επανάληψη. Οπότε χωρίς το άγχος, πλέον του τι μέλλει γενέσθαι στους ήρωες της τριλογίας μας, μπορώ επιτέλους να το απολαύσω όσες φορές θέλω, εφόσον γνωρίζω τι με περιμένει στο τέλος. Δεδομένο 1ο ατμοσφαιρικό, δεδομένο 2ο περιγραφικό, δεδομένο 3ο αγωνιώδες, δεδομένο 4ο περιπετειώδες, δεδομένο 5ο ανατριχιαστικό ( με τη καλή έννοια) , δεδομένο 6ο συναισθηματικό, δεδομένο 7ο ανατρεπτικό, δεδομένο 8ο διαφορετικό, δεδομένο 9ο απελευθερωτικό και τέλος δεδομένο 10ο σούπερ επιλογή για όσους ξέρουν από καλό λάδι ! Καλά διαβάσματα χρυσούλια μου !

By : Τίτι Βάντα

Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2016

ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ- ANDREA CREMER

Αφού το περιμέναμε καλοκαίρια και χειμώνες να φανεί, ζήσαμε Μαΐους και φάγαμε τριφύλλια κι Αυγούστους με μπόλικα σταφύλια, επιτέλους η τριλογία ολοκληρώθηκε . Τα παράπονα μου όμως θα τα πω : περκέ κυρά μου βαρέθηκες τόσο πολύ να γράφεις και μου τα κάνες μαντάρα ??( άλλο ήθελα να πω) αλλά η λογοκρισία δε μ αφήνει , έχομεν κι ένα "άλφα" επίπεδο  εδώ πέρα μη ξεχνιόμαστε καλά μου. Αλλά έτσι για να εκτονωθώ ολίγον, λίγα μπιμπ θα τα ξεράσω δε βαστώ, @#@#@#@#@#@#@#@# έχε χάρη που δε κρατάω  από το σόι του Εφιάλτη ( του γνωστού) της αρχαιότης , διαφορετικά θα άνοιγα το στοματάκι μου και θα τα μαρτυρούσα ούλα. Και ξανά έχε χάρη που σκιάζομαι τα αεροπλάνα, Γιουλ Μπρίνερ θα σε έκανα , άπαξ και σ έπιανα στα χεράκια μου.Ξεκίνησα με μια χαρά και τέλειωσα με δυό τρομάρες, φτού σου Άντρεα, που να σε φάει το μπουλντόγκ σου , να ευχαριστηθεί η ψυχούλα μου. Άντε δε λέω τίποτις άλλο, διότι θα το κατεβάσω  τελικά το επίπεδο και δε το θέλω. Που να πάθεις μαρή αγκύλωση να μη μπορείς να ξαναπατήσεις ούτε τελεία στο λαπιτόπιον σου.  
By: Τίτι Βάντα